Plebania pręgowska na kartach historii po raz pierwszy pojawia się w 1583 r. Musiała ona jednak powstać dużo wcześniej, ponieważ kościół istniał już na początku XIII w.

Głównymi mieszkańcami domu byli wikariusze. Proboszczowie pręgowscy byli rzadkimi gośćmi w swojej własności, niektórzy nawet nigdy tu nie byli.

Najprawdopodobniej z problemów finansowych parafii lub braku zainteresowania ze strony proboszczów w XVII budynek plebanii mocno podpadł. Ówcześni proboszczowie, którzy równocześnie pełnili wysokie stanowiska oficjałów, nie przywiązywali uwagi do wyglądu ich wiejskiej parafii, co dodatkowo wpływało negatywnie na jej stan. Konieczny remont plebani przeprowadzono dopiero w pierwszej poł. XVIII w.

Dokładny opis wyglądu plebanii pochodzi z wizytacji z roku 1782. Zawiera ona najwięcej informacji o plebani. Wizytacja ta określa plebanię jako „nową" co oznacza, że w poł. XVIII w. wybudowano następną lub, co raczej mniej prawdopodobne, wyremontowano starą. Wiadomo również, że plebania była połączony z zakrystią. Konstrukcja ścian oparta była na wykorzystaniu gliny i smoły, z zewnątrz obitych tarcicą (deskami). Z sieni wchodziło się do kuchni, izby czeladnej i do dwóch izb.

Obecna plebania pochodzi z I poł. XIX wieku. Zwrócona jest frontem na południowy - zachód. Ściany wykonane zostały z cegły, fundamenty zaś z kamieni polnych. Całość jest otynkowana i podpiwniczona. Zbudowano ją na planie prostokąta. Jest to budynek parterowy z mieszkalnym poddaszem. Dach naczółkowy, pokryty dachówką. Od północnego-wschodu znajduje się dobudówka.

W drugiej poł. XVIII w. obok plebani znajdował się ogród. Został on zapewne założony równocześnie z wybudowaniem domu.

Wizytacja z roku 1782 jako jedyna wymienia mieszkanie organisty. W opisie brak jednak umiejscowienia go na planie wsi. Możemy jednak przypuszczać, że znajdował się on w okolicy kościoła. W środku budynku znajdowała się izba, izdebka i komórka. Do ogrzewania pomieszczeń służył jeden piec, wykonany z cegły.

Kostnica w Pręgowie powstała najpóźniej w I poł. XVI w., gdyż w roku 1583 była już w trakcie remontu. Znajdowała się ona po zachodniej stronie kościoła. Była budynkiem wolnostojącym. Brak jest danych o jej dokładnej lokalizacji.

Obecna kostnica jest budynkiem współczesnym. Być może znajduje się ona na miejscu poprzedniej, umiejscowiona jest bowiem po tej samej stronie kościoła.

W ramach uposażenia kościół w Pręgowie posiadał folwark Popówka, młyn oraz karczmę. Ich opisy, jak i innych zabudowań, są bardzo ubogie.

Młyn i karczma był oddane w dzierżawę. Z posiadanych informacji wiadomo, że młyn w 1701 r. był w stanie ruiny. Dla odbudowanego w 1868 r. zabrakło wody, wskutek położonego wodociągu Pręgowo-Gdańsk. O karczmie wiadomo tylko, że posiadała wystawę na dwóch słupach.

Na przestrzeni wieków zabudowania te przeszły z pewnością kilka remontów i modernizacji. Ich dzieje są jednak nie do odtworzenia z braku informacji. Możemy założyć jedynie, że początkowo zbudowane były podobnie jak kościół. Budynki musiały zatem posiadać fundament kamienny. Ściany oraz dach wykonane zostały z drewna.

Folwark Popówka położony był z dala od wsi. Możliwa jest jego dokładna lokalizacja, ponieważ ślady po nim przetrwały do dziś. Zbudowany został pod koniec XVI w. W skład zabudowy pod koniec XVIII w. wchodził dom, stodoła, szopa oraz chałupa. Część ziemi folwarcznej oddana była w dzierżawę. Pod koniec XVIII w. Popówka straciła na znaczeniu.

Autor: Lucyna Z. wszelkie prawa zastrzeżone, w celu skorzystania z materiałów wymagany kontakt z Autorką